تبخال تناسلی

تبخال تناسلیReviewed by میعاد نجومی on Nov 13Rating: 5.0تبخال تناسلیويروس تبخال (HSV) در دماي اتاق و محيط خشك غيرفعال است و انتقال بيماري از طريق تماس نزديك با ترشحات دهاني حلقي، تناسلي و چشمي حاوي ويروس فرد مبتلا صورت مي‌گيرد.

تبخال تناسلی:

این ویروس که گسترش جهانی دارد در دو نوع۱و۲ در انسان ایجاد بیماری می‌کند. نوع۱ اغلب با تبخالها‌ی دهانی همراه است و ابتلاء به آن از سنین پائین شروع می‌شود .بطوری که ۹۰% افراد تا قبل از ۵۰سالگی با ویروس تماس پیدا می‌کنند. ویروس نوع۲ اغلب تبخالها‌ی تناسلی ایجاد می‌کند و تماس با آن اغلب مربوط به بعد از بلوغ و شروع فعالیت جنسی می‌شود و اصولاً تبخالها‌ی تناسلی جزء بیماریهای منتقله از راه تماس جنسی تقسیم‌بندی می‌شوند.
ویروس تبخال (HSV) در دمای اتاق و محیط خشک غیرفعال است و انتقال بیماری از طریق تماس نزدیک با ترشحات دهانی حلقی، تناسلی و چشمی حاوی ویروس فرد مبتلا صورت می‌گیرد. باید توجه داشت که افراد مبتلا حتی در مواقعی که ظاهراً هیچگونه علائمی از بیماری را ندارند نیز ویروس را در ترشحات دهانی یا تناسلی خود دفع می‌کنند.
علاوه بر تماس جنسی، تماس پوست با ترشحات تنفسی افراد آلوده می‌تواند باعث انتقال عفونت‌های تبخالی شود لذا شاغلین حرفه خاصی از جمله دندانپزشکان، کارکنان ICU و آزمایشگاه‌ها در معرض خطر بیشتری برای اکتساب بیماری‌های تبخالی هستند.
همچنین انتقال از مادر به فرزند در حین زایمان یکی از راههای مهم انتقال است.
انتقال ویروس از یک نقطه بدن مثل ناحیه تناسلی به سایر نقاط از جمله دستها، بازوها، رانها و نیز به دفعات بدنبال دستکاری دیده شده است. ویروس تبخال پس از ورود به پوست از انتهاهای عصبی خود را به گره‌های عصبی منطقه رسانیده و در آنجا به زندگی خود ادامه می‌دهد و می تواند دوباره خود را به سطوح مخاطی و پوستی رسانیده و ضایعات جدیدی را ایجاد نماید و به سایرین نیز منتقل شود. ضایعات تبخالی تمایل به عود مجدد دارند که دفعات عود در افراد مختلف متفاوت است و شرایط فردی و وضعیت ایمنی فرد به شدت روی آن تأثیر می‌گذارند.
بسیاری از افراد مبتلا بدون علامت هستند و دیده شده که افراد بالای ۱۲سال به این ویروس آلوده هستند ولی تقریباً ۹۵% آنان از ابتلاء خود بی‌خبر می‌باشند. زنان بیشتر از مردان مبتلا هستند و با افزایش سن و فعالیت جنسی خصوصاً در افرادی که شرکای جنسی متعدد دارند درصد آلودگی بالاتر می‌رود.
علائم شایع:
شایعترین علامت تبخال تناسلی پیدایش یک دسته تاول‌های کوچک آبدار در ناحیه تناسلی است که بعداً پاره می‌شوند و زخمهای دردناکی را ایجاد می‌کنند سپس زخمها خشک شده و بتدریج در طی چند روز بهبود می‌یابند. برخی افراد ممکن است فقط ضایعاتی قرمزرنگ یا برجسته پیدا کنند و برخی هم هنگام دفع ادرار درد داشته باشند. در خانمها ممکن است ترشحات آبکی واژینال هم مشاهده شود. درکل وجود سوزش ادرار بعلاوه ترشحات آبکی شفاف اغلب در عفونت پیشابراه با ویروس تبخال (HSV) دیده می‌شود. زخم‌ها معمولاً ۴الی ۷روز بعد از اولین عفونت ایجاد می‌شوند و بیمار ممکن است علائمی شبیه به یک سرماخوردگی شامل تب، تورم غدد لنفاوی کشاله ران و کوفتگی داشته باشد. زخمهای تبخالی معمولاً در اولین ابتلا شدیدتر هستند ولی در دفعات بعدی ضایعات کوچکتر بوده، درد کمتری دارند و زودتر بهبود می‌یابند.
قبل از هر عود اغلب فرد در ناحیه مبتلا احساس خارش، ضربان یا سوزش دارد و ممکن است دردهایی در لگن یا پاها داشته باشد. تظاهرات تبخال تناسلی در قسمتهای مختلفی از جمله: آلت تناسلی و بیضه‌ها در آقایان، اجزاء دستگاه تناسلی در خانم‌ها، مقعد، پیشابراه، باسن و پاها می‌توانند ایجاد شوند. باید بخاطر داشت که بسیاری از مبتلایان علامت دار نیستند و یا علائم خود را با مشکلات دیگری از جمله بیماریهای قارچی، گزش حشرات، هموروئید و… اشتباه می‌کنند.
عوارض:
در برخی افراد بدنبال انتشار ویروس به دستگاه عصبی علائمی مثل تب، سردرد،استفراغ و سفتی گردن ۳الی ۱۲ روز بعد از ضایعات تناسلی ایجاد می‌شود. این حالت اگرچه برای بیمار بسیار ناراحت کننده است ولی اغلب اوقات خوش‌خیم بوده و با بهبودی کامل همراه است. یکی از مهمترین مسائل در خانمهای مبتلا به تبخال تناسلی خطر انتقال ویروس به جنین درحین زایمان است که در نوزادان، با عوارض و مرگ‌ومیر بالایی همراه است و خصوصاً در مواردی که مادر در حوالی زمان زایمان برای اولین‌بار به بیماری مبتلا شده باشد خطر انتقال به نوزاد بیشتر خواهد بود. به منظور اجتناب از این انتقال انجام جراحی و سزارین خصوصاً به مادرانی که در هنگام زایمان دچار ضایعات فعال باشند توصیه می‌شود و دیده شده که در کاهش میزان انتقال بیماری به جنین نقش مؤثری داشته است.یکی از مهمترین مسائل در خانمهای مبتلا به تبخال تناسلی خطر انتقال ویروس به جنین در حین زایمان است.
تشخیص:
تشخیص بیماری توسط پزشک و پس از انجام معاینات بالینی صورت می‌گیرد. به منظور تأیید تشخیص خصوصاً در مواردی که فرد به هنگام مراجعه فاقد ضایعات مشخص تبخالی باشد یا در موارد بررسی عوارض احتمالی می‌توان از روشهای آزمایشگاهی مختلفی استفاده نمود که طبق صلاح دید پزشک درخواست و انجام می‌شود.
درمان:
پس از معاینه و انجام بررسی‌های ضروری توسط پزشک تبخال تناسلی را می‌توان با داروهای ضدویروس موجود درمان نمود. درمان معمولاً به صورت خوراکی بوده و در اولین بار ابتلا برای ۱۰ الی ۱۴روز و در موارد عود به مدت حدود ۵روز صورت می‌گیرد و باعث کوتاه شدن دوره بیماری و بهبود سریعتر ضایعات می‌شود. در افرادی که بسیار مکرر دچار ضایعات تبخال تناسلی می‌شوند می‌توان از درمان طولانی مدت نگهدارنده برای مدت طولانی ۳ ماه الی یکسال بسته به شرایط فرد استفاده نمود. این درمانها می‌توانند به کنترل و یا مهار بیماری کمک کنند ولی باعث درمان قطعی یا ریشه‌کنی ویروس نخواهند شد.
پیشگیری:
پیشگیری از اکتساب تبخال تناسلی همچون سایر بیماری‌های منتقله از راه تماس جنسی از طریق:
▪اجتناب از تماس‌های جنسی پرخطر و مشکوک
▪اجتناب از بی‌بندو باری جنسی و داشتن شرکای جنسی متعدد
▪استفاده از کاندوم درحین تماس جنسی
اجتناب از تماس جنسی هنگام فعال بودن ضایعات به منظور کاهش میزان انتقال به همسر امکان‌پذیر است.

640_Woman_Pain

مطالب مرتبط :

بازنشر مطالب سایت «مجله اینترنتی مهربانو» با ذکر منبع و لینک به سایت مجاز مي باشد.


  • بدون نظر در “تبخال تناسلی”

    اضافه کردن نظر