به یاد روزهای مدرسه

به یاد روزهای مدرسهReviewed by مهربانو on Oct 3Rating:

وقتی که از کنار مدرسه ای می گذرم وقتی که به نوشت افزارها می روم و دفتر و وسایل مدرسه را می بینم وقتی که دانش آموزان را در روپوش های رنگارنگ می بینم یاد آن روزها در دلم زنده می شود.

روزهایی که وقتی اول مهر می رسید و موقع خریدن دفتر و وسایل مدرسه می بود پدر و مادرها دغدغه زیادی نداشتند چون تنوع و زیبایی که الان در نوشت افزارها هست، نبود اکثر دفتر مثل هم، پاک کن ها جوهری ، خودکارها بیک ، تراش ها یا گرد یا مستطیل و ساده . جامدادی و مداد رنگی حکایت دیگری داشت ، عموماً افرادی مثل من که در مسابقات مختلف شرکت می کردند در طول سال جامدادی و مداد رنگی نمی خریدند. به یاد دارم تازه جامدادی هایی به بازار آمده بودند که (البته از نوع آهنربایی) جای کوچکی برای آشغال تراش داشتند ، آن موقع با کلاس کسی بود که این جامدادی را داشت ولی من هیچ وقت نخریدم تا همیشه بهانه ای برای بلند شدن سر کلاس داشته باشم. راستی خط کشهایی که پشت آنها جدول ضرب نوشته شده بود را به یاد دارید؟ یک راه ساده برای تقلب بودند (البته در دبستان) . به کتاب های درسی الان که نگاه می کنم جای خالی پترس، کوکب خانم ، باز باران، حسنک کجایی و دندان شیری هما را می بینم. شاید دروسی که الان در کتابها درج شده کامل تر و پر محتواتر باشند ولی همان درسهای ساده را آنقدر به ما مشق می دادند که ملکه ذهنمان می شد. جریمه نوشتن و تکلیف عید نوروز که بماند.

در ابتدای صحبتم گفتم روپوش رنگارنگ بچه ها، آن موقع ها ابتدایی ، راهنمایی و دبیرستان همه جا همه یکرنگ . واقعاً هم یکرنگ بودیم از هر قشری ، هر طبقه اجتماعی همه در کنار هم، یکرنگ یکرنگ. ساده بودیم به هم فخر نمی فروخیتم چون در ظاهر تفاوتی نبود لباسها یک رنگ، وسایل شبیه به هم ، بازی ها ساده و مثل هم ، به چه چیز فخر می فروختیم.

نزدیک دهه فجر و این چنین مناسبتها که می شد ، دعوا سر شرکت کردن در گروه سرود و نمایش و مسابقات مختلف بود. آن موقع ها ریز گرد و هوای آلوده نبود که بخاطر آن کلاسها را تعطیل کنیم و هرکدام جدا در خانه بنشینیم. جشن و مسابقات بود که کلاسها را تعطیل می کرد و همه را دور هم جمع می کرد. دنبال نیامدن دبیر برای رفتن به خانه نبودیم. دنبال نیامدن دبیر برای دور هم جمع شدن بودیم.

دوازده سال مدرسه با تمام سادگی و یکرنگی هایش بریا ما کودکان دهه ۵۰ و ۶۰ حس زیبا و تکرار نشدنی به همراه دارد . حس با هم بودن، یکدلی و از ته دل به ساده ترین چیزها خندیدن. واقعاً خندیدن.  

مطالب مرتبط :

بازنشر مطالب سایت «مجله اینترنتی مهربانو» با ذکر منبع و لینک به سایت مجاز مي باشد.


  • بدون نظر در “به یاد روزهای مدرسه”

    اضافه کردن نظر